Kamut to pradawna odmiana pszenicy uprawiana w starożytnym Egipcie – tak właśnie Egipcjanie nazywali to zboże. Około 2000 lat temu został prawie całkowicie wyparty przez inne odmiany, jednak rolnicy z tego regionu uprawiali go aż do połowy XX w., ceniąc jego bogaty smak. Historia ponownego odkrycia tej odmiany po II wojnie światowej związana jest z amerykańskim lotnikiem, który przywiózł do kraju ojczystego kilka niezwykłych, dużych ziaren jako pamiątkę z wyprawy do Egiptu. Miały one być odkryte w krypcie grobowej egipskiego faraona, jednak najpewniej zostały zakupione na kairskim bazarze. Tak czy inaczej jest to z pewnością jedna z najstarszych odmian pszenicy uprawianej przez człowieka.
Kamut posiada wiele tych samych właściwości co pszenica, jednak ma znacznie mniej substancji alergizujących. Badania wykazały, że u około dwóch trzecich osób uczulonych na zwykłą pszenicę po spożyciu tej odmiany występują słabsze reakcje alergiczne, lub nawet wcale się ich nie obserwuje. Ziarna kamutu są dwukrotnie większe od ziaren zwykłej pszenicy i są bogatsze w tłuszcze nienasycone i białka. Ma delikatniejszy smak, jest pożywieniem bogatym i sycącym. Z uwagi na to wykorzystywany bywa do przyrządzania potraw dla niemowląt i małych dzieci. Ponieważ ma twardą i grubą powłokę, w odpowiednich warunkach może być przechowywany przez wiele lat, nie tracąc przy tym wartości odżywczych.
Produkt rolnictwa ekologicznego.